ว่าด้วยเรื่องของรูปแบบการศึกษาหรือว่าการเรียนของเด็กไทยหากเราเปรียบเทียบสมัยก่อนกับสมัยปัจจุบันเรียกว่ายุค Baby boomer เมื่อเปรียบเทียบกับยุค Generation Z มีความแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงซึ่งหากจะบอกว่าเวลา 40 50 ปีที่ผ่านไปอาจจะทำให้อะไรหลายๆอย่างเปลี่ยนไปซึ่งแน่นอนอยู่แล้วว่าถ้าหากเรานำเรื่องการศึกษามาเปรียบเทียบกันเรามักจะพบว่าการศึกษาของคนไทยในสมัยยุค Baby boomer ที่มีการเรียนแค่ ป. 7 หรือ ป.4 แต่มักจะมีการเปรียบเทียบว่าปอ 4 สมัยก่อนมีความรู้ความสามารถมากกว่าปริญญาตรีสมัยนี้ด้วยซ้ำ นั่นเป็นเพราะในสมัยก่อนรูปแบบของสังคมการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและเทคโนโลยียังไม่พัฒนาเหมือนสมัยนี้ซึ่งข้อแตกต่างคือในรุ่นคุณพ่อคุณแม่หรือยุค Baby boomer มีการเรียนการสอนอย่างจริงจังโดยที่เรายังไม่มีเครื่องมือที่เรียกว่ามือถือ Smartphone และเกมเข้ามาในชีวิตทำให้คนในยุคก่อนมีกิจกรรมเพียงอย่างเดียวและสิ่งนั้นคือเรียยนและทำงาน เมื่อเรากลับมาดูในยุคปัจจุบันกลับพบว่าทุกสิ่งทุกอย่างพัฒนาไม่ว่าจะเป็นเรื่องของนวัตกรรมและเทคโนโลยีเรามีอุปกรณ์เครื่องมือสื่อสารมีการพัฒนาทุกๆด้านแต่ในส่วนของการศึกษาและเรื่องของผู้คนกับถอยลงโดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องของการศึกษาและความมีจริยธรรมคุณธรรมของผู้คนหรือเยาวชนยุคใหม่ อย่างที่เราจะเห็นกันได้ชัด คือเรื่องของการศึกษาไทยที่พบว่าผลการเรียนของเด็กอ่อนลงมากอันเนื่องมาจากเทคโนโลยีที่พัฒนาไปแต่ทำให้เราหลายคนกลับไปใช้เทคโนโลยีนั้นในทางที่ผิดเด็กมีการเล่นเกมมากขึ้นสังคมไทยกลายเป็นสังคมก้มหน้าแม้แต่เด็กอนุบาลยังพกมือถือไปโรงเรียนทั้งนี้ก็เพื่อความสะดวกสบายในการติดต่อกับผู้ปกครองเป็นต้น ซึ่งในปัจจุบันนี้สิ่งต่างๆเหล่านี้ ถูกนำมาใช้ในทางที่ผิด ผู้ปกครองส่วนใหญ่ให้เด็กดูการ์ตูนในขณะที่ตัวเองกำลังทำงานทั้งนี้ก็เพื่อตัดความรำคาญหรือไม่มีวันเวลาในการสอนการบ้านแม้กระทั่งสิ่งที่เรามักจะพบเสมอคือหลายๆบ้านมักจะให้ลูกกินข้าวไปพร้อมกับการดูมือถือดูการ์ตูนและเล่นเกมเพราะไม่อย่างนั้นแล้วเด็กก็จะไม่ยอมทานข้าวเป็นต้น เมื่อเทคโนโลยีถูกนํามาใช้ในทางที่ผิดเราจึงพบว่าความสนใจของเด็กที่มีต่อเรื่องของเกมมากกว่าเรื่องของการเรียนเด็กให้ความสำคัญกับความบันเทิงในโลกออนไลน์มากกว่าการศึกษาหาความรู้ใส่ตัวและการพัฒนาตัวเองสิ่งต่างๆเหล่านี้ไม่ได้รับการแก้ไขแม้กระทั่งจากครูอาจารย์หรือแม้กระทั่งคนในครอบครัวซึ่งเป็นส่วนที่สำคัญมากที่สุดดังนั้นการพัฒนาการศึกษาไทยคือการที่พ่อแม่จะต้องพัฒนารูปแบบการเลี้ยงดูทุ่มเทเวลาให้กับเด็กมากกว่าทุ่มเทเวลาในการทำงานหาเงินซื้ออุปกรณ์เหล่านี้ให้กับเด็กเล่นจะเป็นการดีกว่าและช่วยพัฒนาการศึกษาไทยได้อีกรูปแบบหนึ่งนั่นเอง 

read more